Etiquetas

, ,

Fisioterapeuta bazara, haztapena askotan erabiliko duzun tresna da. Haztapenak informazio asko ematen digu eta diagnostikoak egiten laguntzen digu. Uste det nahasteko arrisku gutxi dudala, haztapena gure diagnostikoak egiteko tresna erabilienetakoa (erabiliena, agian?) dela esaten dudanean. Ikutzea gustatzen zaigu, horrela nabaritzen bait ditugu pazientearen lesio, tentsio eta arazoak.

Baina askotan ez dugu kontutan hartzen “diagnostiko” hau, gurea eta momentu horretan eman dugun diagnostiko bat besterik ez dela. Ez dugu kontutan hartzen, diagnostikoak fidagarriak izan behar direla, horrek ez digu asko axola paziente bat aurrean daukagunean. “Nik nabaritu det” eta horrekin nahikoa izaten dugu.

Diagnostiko bat emateko garaian erabiltzen ditugun frogen balioa ebaluatzeko hainbat tresna dauzkagu. Adibidez: segurtasuna, baliotasuna (espezifizitatea eta sentsibilitatea) eta fidagarritasuna. Gaurkoan azkeneko honi helduko diot eztabaida polit baten hasiera izan baitaiteke.

Baina zer da test baten fidagarritasuna?

Test baten fidagarritasunaz hitz egiten dugunean, lortu ditugun emaitza horiek berriro errepikatzeko aukeraz ari gara hitz egiten. Hau da, paziente horri diagnostiko hori berbera emateko aukeraz. Horrela, fidagarritasuna bitan banatu genezake:

  • Intra-ebaluatzailea: Hau da, fisioterapeuta berdinak diagnostiko hori paziente horrekin berriro errepikatzeko duen aukera.
  • Inter- ebaluatzailea: 2 fisioterapeuta desberdinek paziente bati diagnostiko berdina emateko duten aukera.

Gera gaitezen hemen momentu bat eta hausnarketa bat egitera animatzen zaituztet.

Benetan uste duzue haztapenaren bitartez fidagarriak diren diagnostikoak egin daitezkeela?

Hau da, nik paziente horrekin aurkitu dudan hori berriro aurkitzeko gai naizela?

Are gehiago, nik haztapenaren bitartez aurkitu dudan hori beste fisioterapeuta batek aurkitu dezakeela?

Anuncios